İnmemiş Testis ve Testis Kanseri Riski: Ne Kadar, Ne Değişir?

Literatürde inmemiş testis öyküsü olan erkeklerde testis kanseri riskinin topluma göre yaklaşık 2–8 kat arttığı bildirilir; çalışmalar arasındaki fark, ameliyat yaşı ve testisin yerine göre değişir.

İki açıklama birlikte geçerlidir. Birincisi, testisin sıcak ortamda kalmasının germ hücrelerinde (sperm öncülü hücreler) olgunlaşma bozukluğuna yol açması; bu hücrelerin bir bölümü ileride tümör başlangıcı oluşturabilir. İkincisi, testisi inmemiş bırakan gelişimsel sürecin kendisinin testis dokusunu baştan etkilemesi.

Ergenlik öncesinde yapılan orşiopeksinin (testisin torbaya sabitlenmesi) kanser riskini azalttığı büyük ölçekli çalışmalarda gösterilmiştir; ergenlik sonrasında yapılan ya da hiç yapılmayan onarımda risk belirgin biçimde daha yüksek kalır.

Ergenlik sonrasına ulaşmış karın içi testis, kanser açısından en yüksek riskli gruptur ve sperm üretimi çoğunlukla kaybolmuştur. Bu yüzden erişkinde bulunan karın içi testiste, özellikle karşı testis sağlıklıysa, çıkarma (orşiektomi) seçeneği ağırlık kazanır; testis boyutu ve işlevi iyiyse indirme ve yakın izlem de konuşulur.

Ergenlikten itibaren aylık kendi kendine testis muayenesi öğretilir; testiste ağrısız sertlik, büyüme, ağırlık hissi ya da kıvam değişikliği vakit kaybetmeden değerlendirilir. Erken evre testis kanserinde tedavi başarısı çok yüksektir; bu yüzden gecikmemek en önemli koruyucudur.

• Testiste yeni, ağrısız sertlik ya da nodül
• Testisin belirgin büyümesi ya da kıvamının sertleşmesi
• Torbada ağırlık hissi, kasıkta künt ağrı
• Meme dokusunda hassasiyet ya da büyüme (seyrek, hormon salgılayan tümörlerde)

• Düzenli hekim kontrolü çocuklukta yıllık, ergenlikte ve erişkinlikte hekimin önerdiği aralıklarla sürer; bu ekipte çocuk ürolojisinden erişkin ürolojisine aynı çatı altında devam eder.